A mało - bo cóż to jest 10 lat wobec długości życia człowieka, które i tak jest jak trawa…

Dowiedziałem się o tym 8 grudnia 2007 roku, kiedy w ciągu kilku godzin świętowania Dziesięciu Lat istnienia Katolickiego Stowarzyszenia w Służbie Nowej Ewangelizacji Wspólnota Świętego Tymoteusza, przeżyłem coś w rodzaju deja vu. Jeśli ktokolwiek rozumie słowo „pigułka” (młodsi wolą „zip”), to może także zrozumieć przeżycie dziesięciu lat w kilka godzin.

Wszystko rozpoczęło się o godz. 10.00 kilkunastominutowym graniem przystankowego zespołu (kawał historii), które wprowadziło nas w klimat modlitwy uwielbienia i w atmosferę Eucharystii, koncelebrowanej przez kilkunastu księży z naszego dekanatu oraz z bliższych i dalszych okolic. A okazja (oprócz dziesięciolecia) sprawowania Eucharystii była nie byle jaka: Pierwszy Odpust w Naszym Kościele pod wezwaniem Matki Bożej Gwiazdy Nowej Ewangelizacji. Wow! Pan Jezus był wśród nas w 100 procentach (zawsze kiedy dwóch lub trzech modli się w Jego Imię, On przychodzi, a było nas dużo więcej).

Po Mszy Św. swoje widzenie Ewangelii pokazał w krótkiej, ale mocnej etiudzie, teatr Małe Conieco (kolejny kawał historii). Później oglądaliśmy galerię zdjęć (następny kawał historii), pijąc (jak zwykle pyszną) kawę i zajadając się najlepszym ciastem dostępnym na terenie Gubina i okolic. Żarty z wyglądu niektórych osób sprzed kilku lat wcale nie raziły – śmialiśmy się przecież sami z siebie. Obok żartów - poważne rozmowy z poważnymi ludźmi. Bo przecież tacy goście jak proboszczowie i księża z okolic, burmistrz Gubina i przewodniczący Rady Miasta Gubin, czy też dyrektor Gubińskiego Domu Kultury to ważne osobistości. Nie jestem w stanie niestety wymienić wszystkich, bo było nas ponad sześćdziesiąt osób ale cieszyła nas każda obecność zaproszonych gości.

Po obejrzeniu galerii zdjęć odbyła się Bardzo Poważna Konferencja, podczas której zostało podsumowane dziesięć lat działalności Stowarzyszenia. Dzięki filmowi (znowu historia) nagranemu kilka lat temu mogliśmy zobaczyć księdza Artura Godnarskiego, który potrząsnął nami dziesięć lat temu pokazując pełną wizję tego, co robimy. Wszyscy mogliśmy się dowiedzieć lub sobie przypomnieć, co jest w naszej pracy najważniejsze.

Konferencja opisująca lata naszych wysiłków została suto okraszona zdjęciami (ha, ha – historia!), które były szeroko komentowane przez obecnych. Po strawach duchowych i intelektualnych przyszedł czas na obiad w znakomitym wydaniu, przygotowany przez nasze kochane przyjaciółki i przyjaciół. Wszystko było takie pyszne!!!

Szkoda, że dziesięć lat to tak długo… i tak krótko…