Głoszenie dobrej nowiny to nie taka prosta sprawa, nawet najlepszym było czasami dotrzeć do ludzi. W Dziejach Apostolskich jest opisane jak św. Paweł próbował dotrzeć do greków wychodząc w swoich rozważaniach od ich poglądu na świat duchowy (Dz 17,16-34), od przykładu który by zainteresował, a jednocześnie pomógłby zrozumieć dobrą nowinę o Jezusie.

 Nasi bracia i siostry przygotowali bardziej namacalną pomoc ewangelizacyjną "P.J.-utkę" - łudź ewangelizacyjną. Z całą pewnością można powiedzieć, że świetnie się spisywała w przykuwaniu uwagi młodych ludzi na Woodstocku. Niestety dziś wieczorem, plac przystankowy nawiedziła burza i silny wiatr, nie oszczędzając "P.J.-utki".

 Intensywny deszcz i wiatr poczyniły szkody na polu, jednak nie zagasiły w nas gotowości do głoszenia dobrej nowiny. Gdy tylko deszcz ustał nasza boża Ekipa z gorliwością ruszyła do dawania świadectwa o Jezusie. Teraz będziemy szukać innych, lepszych sposobów dawania świadectwa o Jezusie i pokazywania ciekawego Chrześcijaństwa.

Na tegorocznym Przystanku Jezus dwa razy wychodziłem na pole woodstockowe by głosić Ewangelie. Każda ewangelizacja zaczynała się w kaplicy od adoracji Najświętszego Sakramentu. Świadomość, że trwa nieustająca adoracja bardzo pomaga. Zresztą bez pewnego „bagażu modlitwy” nasze wyjścia nie miałyby racji bytu.

W ciągu tych dwu dni odbyłem wiele ciekawych rozmów. Osoby z którymi rozmawialiśmy podchodziły do nas z różnymi pytaniami. W miarę możliwości (i naszej wiedzy) staraliśmy się udzielać odpowiedzi, kierując ich ku jedynej Prawdzie – Chrystusowi. W czasie najdłuższej, trwającej 3h, rozmowy bardzo przydała mi się wiedza z Historii Izraela, środowiska biblijnego i mitów mezopotamskich – mój rozmówca bardzo często poruszał tematy prawdziwości Objawienia Bożego, zwłaszcza Starego Testamentu. Jednak, co aż dziwne, najgłębszą rozmowę odbyłem pod krzyżem z jednym z ewangelizatorów. Spotkania z ludźmi i trud głoszenia powodują, że potrzebujemy rozmowy z kimś, kto podtrzyma nas na duchu. Dla jednej z sióstr mogłem być kimś takim.

Głoszenie Ewangelii jest wspaniałym doznaniem. Mogę uważać się za szczęśliwego człowieka i dziękować Bogu, że kiedyś spotkałem człowieka, który głosił mi Słowo Życia, że wielu ludzi ukazywało mi prawdziwość tego o czym mówią i że zachęcali by robić to samo. Bo, jak powiedział Jezus, nasze imiona zapisane są w Niebie.

Niech będzie uwielbiony nasz Pan. Amen